 |
 |
|
|
ساده،زلال،پاک،روان... آب دیده اید؟ یک تکه نور ...جلوه مهتاب دیده اید؟
زلفش...نه زلف نه،نگهش...نه نگاه نه عنبر شنیده اید؟... می ناب دیده اید؟
خال سیاه تعبیه بر روی لعل لب بس دیدنی است... گوهر نایاب دیده اید؟
او ناز، من نیاز،من احساس، او سپاس هنگام وصل حالت احباب دیده اید؟
او نور، شور، غلغله...دریا چگونه است؟ من خوار، زار، وازده...مرداب دیده اید؟
نفرین به صبح...حال مرا درک می کنید؟ دل داده اید؟... عاشق بی تاب دیده اید؟
...مثل خیال بود،چه کم بود،حیف شد مردم!..."خدا نصیب کند"...خواب دیده اید؟ ********* |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و ششم مرداد 1387ساعت 13:45 توسط مشق پرواز |
|
|
سلام... یــــــه شعر خیلی قشنگ از عظیم زارع کـــــه به یـــــــاد پدر مفقودالاثـــــرش گفته. .........................یاد همه ی شهدای مفقودالاثر گرامی......................... -----------------------------------------------------------------------------
ای پیش پــــــــرواز کبــــوترهــای زخمی بـــــابـــــای مفقودالاثر، بـــابــای زخمی تا یــــــــاد دارم برگی از تــــــــاریخ بودی یک قاب چوبی روی دست میخ بـــودی تــوی کتـــابم هرچه بــابـــا، آب می داد... مادر نشانم عکس تــــوی قـاب می داد من بیست سالم شد هنوزم توی قابی خب یک تکـانی لااقل... مرد حسابی!!! برگرد، تــنها یک بغل بــــابـــای من باش هان! یک بغل برگرد تنها جای من باش ای دستهایـــت آرزوی دست هـــایــــــم ناز و ادایم مانــــده روی دست هایـــم امشب عروسی می کنم جای تو خالی پــــای قباله جای امضای تــو خـــــالی! ای عکس هایت روی زخم دل نمک پاش یــــک بار هم بــــــابــای معلوم الاثر باش! عظیم زارع تا بعد ... یاعلی |
|
+ نوشته شده در
شنبه نوزدهم مرداد 1387ساعت 16:38 توسط سروش |
|
|
با « نه» شنیدن از توكه من كم نمی شوم! مجـــنون نمـــای مــردم عالــــم نمــی شوم
این اوّلیـــن خطـــــای تو ، حوّای ســــنگدل پنداشــــتی بـــدون تــــو آدم نمــــی شوم؟!
بعد از تــــو ای خــــزانــزده دیگر برای هــــــر شب بوی تشنه لب شده شبنم نمی شوم
دلـــــخور نشو عزیز! از این خُلقِ بی خیـــال گفتــم كه بــی تو پا پی خُلقم نــمی شوم
آه ای نــگاهــــهای تماشـــــا ، خداوكیل ! علّاف چشمهـــای شــما هم نمی شوم
بگــــذار صـــــادقـانه بگـویــــم بــــــــدون تو هركار می كنم … نه .. نه .. آدم نمی شوم
فرهاد صفریان |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387ساعت 1:3 توسط مشق پرواز |
|
|
-------------------------------------------------------------- از پـــــــــــــاسخ من معلمـــــــان آشفتند از حنجره شان هرچــــــــه درآمد ، گفتند امــــــا به خــــــــدا هنوز هم معتــــقدم... از جاذبه ی تـــــــــو سیب ها می افتند!!! -------------------------------------------------------------- تابعد ... یا علی |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 20:27 توسط سروش |
|
|
هـرگز تـو هـم مــانـنــد مـــن آزار دیــدی؟ آیــا تـو هـم هر پــرده ای را تا گشودی اصـلا بـبـیـنـم تـا بـه حـالا صـخــره بودی؟ نـام کـسی را در قـنـوتت گـــــــریـه کـردی؟ در پـشـت دیــوار ِحیاطی شعـر خوانــدی؟ آیا تو هم با چشم ِ بـاز و خیس ِ از اشک رفــتی مطب بـی نسخه برگردی به خانه؟
************ حقـا که بـا مـن فــرق داری ــ لا اقـل تـــو
کاظم بهمنی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 23:14 توسط مشق پرواز |
|
|
حیدر که هست، پس تو چرا کار می کنی جـارو مکش کـــــه سرفه امانت نمی دهد! نــــــانی بخور عـــــزیز دلـــم، آب رفته ای این کاسه هـــای آب، تــــوانت نمی دهد دنبــــــــــال رنـگ چهره در آیینه ات مباش آییـــــنه شرم کرده، نشانــــت نمی دهد! تابوت قوس دار و عجیبی کـــــه ساختم... شرحی ز حجــم جسم کمانت نمی دهد! ***** دستاس! دست فاطمه ام پینه بسته است از خواهش من است کــــه تکانت نمی دهد! وحید قاسمی ------------------------------------------------------------------------------- ایام سوگواری شهادت لیله القدر جهان آفرینش، حضرت فاطمه (س) بـــــــر سوگواران آن حضرت تسلیت بــــــــاد. ------------------------------------------------------------------------------- تا بعد ... یا علی |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 0:6 توسط سروش |
|
|
به خـــــدا حافظی تلخ تو سـوگند , نشد که تو رفتی و دلــــم ثانیه ای بــــــند نشد لب تو میوه ی ممــــــنوع ولـــــــی لبهایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند , نشد با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس هیچ کس اینجا به تو مانند نشد هر کسی در دل من جــای خودش را دارد جانشین تو در این سینه خـــــداوند نشد
***************** خواستند از تو بگویند شبی شاعر ها عاقبت با قلم شــــــرم نوشتند , نشد! فاضل نظری |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 20:5 توسط مشق پرواز |
|
|
سلام ای خاطره ی اردیبهشت عمر من... -----------------------------------------------------------------------------
اردیبهشت ماه که می شود ، به یــــاد تو می افتم. به یـاد روزهای اول مهر و به یــــــاد هفت سالگی ام. به یاد اولین کلماتی می افتم که همراه هم و یک صدا بخش کردیم... درست همان روزهایی که حروف را با دستان مهربانت بر صفحات کاغذ کشیدم. به یاد می آورم آن عصر بارانی را که به دنبال کتاب گمشده ی "کبری" گشتیم. به یاد می آورم روزی را که باهم به دور سفره ی بی ر یــــای "کوکب خانم" جمع شدیم. با "دهقان فداکار" سفر کردیم، با تمام قطارهایی که ایثار و از خود گذشتگی می بـــــــــردند. من از تـو پروانه ای ساختم بــــا تــمام زیبایی ها و خوبی ها ... با همان لبخند مهربانی که مشق های نامرتبم را نوازش می کرد. در اردیبهشت؛ خاطره ی با تو بودنم را جشن می گیرم. خاطره ی سال هایی که در کنارت یاد گرفتم بنویسم ، بخوانم. تـــــــو به من آموختی که صفرها همیشه بــــه بیست ها حسادت می کنــند و من فهمیدم که همه ی بیست های دنیا از آن توست... برای تو ... که تا خورشید می درخشد خواهی درخشید... ............................اردیبهشت ماه که می شود به یاد تو می افتم........................... *روز معلم مبارک* تا بعد ... یا علی |
|
+ نوشته شده در
جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 2:7 توسط سروش |
|
|
سینه در سینه پر از خالی یک حس زلالم جرعه ای بوسه بزن بر لب این جام سفالم جرعه ای گریه بیاور که ترم سازد و سرمست رحمی آور به ترک خنده ی خشکیده ی حالم! بغض در بغض تو را منتظرم ای غزل اشک... که به فر یـــــاد من آیی و بباری کــه ببـــالم همچنان آینه هم صحبت آن چشم سیاهم پـــرم از حرف ولی حیف کــــه حیرانم و لالم! حلقه در حلقه پریشانی گیسوی تو نــــازم که در او دایــــره در دایـــــــره در دور محــالم ***** از دو چشم تو غزل گفتن من فلسفه ای داشت در غـــــزل فلسفه ی چشم تو در زیـــــــر سوالم! رضا شیبانی اصل |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نهم اردیبهشت 1387ساعت 0:36 توسط مشق پرواز |
|
|
موسايِ مايی و عصای ديگرانی يعنی شما آقـــای از ما بهترانی از تــــــــــو فقط چوپانی ات را درك كرديم پس حقّمان است اينكه ما را می چرانی! بـــا جلــوه های روشن اطراف طورت ابليس مي گيری ، ملك می پرورانی آدم تـو ، ابراهيم تـو ، عيسی تـو ،تـو ...تـو تــــــو يك نـــفر هستی ولـــی پيغمبرانــــــی دور از من و اين گلّه های کــــوچ كــــــرده اين جمعه هم ، پيش خدا خوش بگذرانی علی اکبر لطیفیان |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 13:17 توسط مشق پرواز |
|
|
سلام... بعد از وقفه ای تقریبا طولانـــــــــی مدت با یه غــــزل زیبـــــا از استاد فاضل نظری .......................در خدمت دوستان....................... ------------------------------------------------------------------------------------------------------- از بــــاغ می برند چراغــــانی ات کنند تا کاج جشن های زمستانی ات کنند پـــوشانده اند صبح تو را ابــــرهای تـار تــــنها به این بهانه که بارانی ات کنند! یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند... این بـــــار می برند که زنـــدانی ات کنند ای گل گمان مبر به شب جشن می روی شایـــــد به خــــــاک مرده ای ارزانیت کنند آبِ طلب نـــــکرده همیشه مراد نیست گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند! ****** یک نقطه بیش فرق "رحیم" و "رجیم" نیست از نقطه ای بترس که شیطانــــــی ات کنند... فاضل نظری تا بعد... یاعلی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 12:14 توسط سروش |
|
|
بهار آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمد مولانا "سالی سرشار از موفقیت ، شادکامی و سر بلندی را برای شما آرزومندم " |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 22:6 توسط مشق پرواز |
|
|
سلام... چند تا جمله ی کوتاه و قشنگ به همراه چند تا "طرح نوشته" از احسان پرسای عزیز ------------------------------------------------------------------------------------------------------- غروب عشق معمولا همراه با نفرت است. فقط خورشید است که در شکوه و زیبایی غروب می کند. -------------------------------------------------------------------- یا باز ... یا بسته... این قانون چشمهای عروسک هاست. من از آن زمان به تو شک کردم که چشمک زدی!!! طرح نوشته -------------------------------------------------------------------- شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است. -------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- برایم بادکنکی باد کن!!! طرح نوشته -------------------------------------------------------------------- و دیگران خاموشت کنند -------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- طرح نوشته -------------------------------------------------------------------- عروسکی سکوت می کنیم. -------------------------------------------------------------------- پاسخ لبخند، به تمام سازهایمان می رقصد... باور کن!!! -------------------------------------------------------------------- ......................به مناسبت اول بهار...................... افتاد زمستــــــان به تنــــوری روشن سرسبز شدیـــــم از حضوری روشن خوش آمده ای بهار، خوش آمده ای چشمان چـــهارشنبه سوری روشن
--------------------------------------------------------------------  |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386ساعت 15:18 توسط سروش |
|
|
سلام... برای این پست یه شعر قشنگ از بهمن ساکی عزیز می ذارم. ------------------------------------------------------------------------------------------
شب شد خیال آمدنت را به من بده حسِ عزیز در زدنــــــت را به من بده! امشب شبیه عشق رها شو درون من روح شـــــــگرف بی بدنت را به من بده اینجا میان موزه ی شب خاک می خورم یک شب هوای پــــــر زدنت را به من بده! حرفی نمانده است ولی محض یک حضور... فر یــــــادهای بی دهنت را بــــه من بــــــده مردن مرا نشانه ی تلخیست، بعد از این... نـــام قشنــــگ زیستن ات را به من بده ******* ای مثـــل صبـــــح آمده از لمس آفتــــاب من سردم است ، پیرهنت را به من بده! بهمن ساکی
تا بعد... یا علی |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و چهارم اسفند 1386ساعت 1:16 توسط سروش |
|
|
بعد از تغییراتی که با مشورت دیگر نویسنده گان ،در باره ی ماهیت وبلاگ دادیم , با افتخار فعالیت خود را با شعری زیبا پی می گیرم :
می خواستم که مشق کبوتر شدن کنی در آسمان نشسته نگاهی به من کنی در رهگذار نافله ی کوچه باغ ها یک سجده رو به وسعتی از یاسمن کنی دل را به ذکر سبز بهاران گره زنی غرق نماز شاخه ای از نسترن کنی وقتی بهار از نفست غنچه می زند فکری برای چشم حسود چمن کنی وا می شود دریچه ای از آسمان تو را مثل پرنده ای گذر از خویشتن کنی دستی تکان بده که به رغم برادران روزی هزار معجزه از پیرهن کنی کی می بری مرا به فراسوی واژه ها بین صدای بال ملائک وطن کنی دستم به دامنت به خدا می رسانی ام ؟ آهی کشی دوباره و ختم سخن کنی ! |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 21:0 توسط مشق پرواز |
|
|
ای گوش هایی که که تنها گفتن های کلمه دار را می شنوید ، پس از این جز سکوت ، سخنی نخواهم گفت . و شما ای چشم هایی که تنها صفحات سیاه را می خوانید ، پس از این ، جز سطور سپید نخواهم نوشت . و شما ای کسانی که هرگاه حضور دارم ،کم ترم تا آنگاه که غایبم ، پس از این مرا کم تر خواهید دید ...
**وبلاگ با همکاری دیگر نویسندگان به فعالیت خود ادامه می دهد .
|
|
+ نوشته شده در
شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 15:25 توسط مشق پرواز |
|
و شما|
فرشته ای که فرود آمد ,تو را چه گفت كه تا امروز تمام جان و جهان را بهخویش میخوانی و تا زمین و زمان هست زنده میمانی؟ اگرچه بعد تو ای سبز باغها زردند و خیل مرد نمایان شهر ، نامردند، ولی هنوز كسانی كه با تو همسویند غبار غصه ز چشمان شهر،میشویند اگرچه نیستی اما هنوز بانگ بلال از مناره میآید كه شهر را به تماشای نور میخواند هنوز خاطره تابناك فریادت كه تا نهایت تاریخ راه میپوید تمام هستی ما را در این خرابآباد به پایكوبی جشن و سرور میخواند هلا ستاره شبهای مكه و تاریخ! كه طاق كاخ مداین ، بهخاطر تو شكست و شعلههای بلند آشیانه زرتشت،به احترام شب زادنت به خاك نشست و ساوه چشم پرآب از هرآنچه غیر تو بست تو را غروب در این بامداد رنگین نیست هنوز، بوی تو در باغهای عالم هست جواد محقق |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 21:52 توسط مشق پرواز |
|
|
دردستهایـــش امروز، مجنون تـــــفنگ دارد بــا دشمنان لیــــــــلا ، اوقــــصد جــــــنگ دارد هنگام جنگ دادیم، صدها هزار مجـــــــنون درکوچه های ایـــران، خونین ز اشک مجـــنون مجنون لباس پوشید با جبهه ها اجین شد در فـــکه و شلمچه ،مجـــنون به روی مین شد خون گلوی مجـــنون ، آب حیات دین است روحش به عرش و وجهش مفقود در زمین است ******* هنگام جنگ مجنون ، گشته اسیر ودر بند مجنون این زمــــــانه ، بــــا بنز، رو به دربند مجنون آن زمانه، بی سر درون کرخـــــــه لیــــلای این زمـــــانه ، در کوچه با دوچرخه لیـــلای آن زمـــانه، با جبـهه ها اجین شد در این زمانه ناگه ، چــادر... لباس، جین شد آن مقنعه ورافتا د ، جایــش فـــکل در آمد لیـــــــلا به قــــول دشمن ، از اُمُــلی در آمد مجنون و گوشواره؟! ، حقـا که شــــرم دارد در دست هایش امروز ، او بــــند چــرم دارد بــا خون وچنگ و دندان دشمن ز خانه راندیم اما به ماهـــواره ، در خـانه اش کشانــدیـــم
جای شهید، عکس خــــواننده روی دیـــوار آنـــها به جبهه رفتند ، اینها شدند طلبکار
|
